Cauchy - Szkoła Myślenia www.cauchy.pl//zabawy/wolnyczas/3/     |     Dodaj do ulubionych16 wrzesień 2021

Łamigłówki podstawowa

|

Przedszkolaki

|

Kolorowanki

|

Rebusy

|

Krzyżówki

|

Wykreślanki

|

Algorytmy

|

Zabawy

Korepetycje, korepetycje z języka polskiego

Poprzednie PoprzednieDo góry, menu nadrzędne, lista zadań Lista wszystkich tematówNastępne Następne

Wolny czas - 1001 pomysłów jak spędzić wolny czas z naszymi dziećmi

Olimpiada

Dlaczego by nie zorganizować Olimpiady? W starożytnej Grecji, ateńskie igrzyska olimpijskie - od nazwy góry Olimp - były największymi, ale nie jedynymi. W całej Helldadzie odbywały sie igrzyska. Dlatego także i dziś, mamy prawo zorganizować własną Olimpiadę. Dla wspólnej zabwy naszych dzieciaków, nastolatków. Oczywiście odpowiednio dobierając dyscypliny.
W proponowanej tu wersji, Olimpiada składa się z wielu dyscyplin. Każdy z olipmijczyków startując w poszczególnych dyscplinach otrzymuje punkty w zależności od uzyskanego miejsca. Na koniec sumujemy punkty i ustalamy kolejność zawodników. Dobrze jest scedować na każdego zawodnika pamiętanie aktualnej sumy punktór - ewnetualnie zawsze znajdzie się kartka i ołówek - lub możemy zrobić tabelkę na piasku.

Punktacja

Za ostatnie miejsce przyznajemy 1 punkt, przedostatnie 2 punkty i tak dalej. Celem podniesienia rangi pierwszego miejsca (zwiekszenia motywacji do walki o wszystko), możemy ustanowić, że różnica miedzy pierwszym, a drugim zawodnikiem jest 2 lub 3 punkty.
W poszczególnych konkurencjach musimy sprytnie ustanowić kryteria, by zniwelować różnicę w sile i zręczności między zawodnikami wynikające z wieku. W konkurencjach gdzie kryterium jest odległość (rzuty, skoki), możemy odgległoścv mierzyć w stopach rzucającego, w konkurencjach gdzie kryterium jest czas (biegi), możemy uzskany czas dzielic przez wiek uczestnika.

Nie zanudzać

Zabawa, w której koniec (cel) nie jest precyzyjnie zdefiniowany, lub zbyt odległy (za dużo dyscyplin) szybko nuży szczególnie najmniejszych uczestników. Wybierz więc między 3 a 6 dyscyplin i przeprowadź je konsekwentnie. Pamiętaj o nagrodach - jak choćby zwykły owoc, czy papierowy medal. Motywują do walki i stanowią satysfakcję / pamiątkę. Za ostatnie miejsce można na przykład przyznać jeden owoc, za pierwsze odpowiednią wielokrotność.

Jakie nagrody

Nagrodą może być wszytko - nawet uścisk dłoni, publiczna pochwała wobec innych. Nagrody materialne wcale nie są najbardziej cenione. Właśnie duma z bycia najlepszym, zdobywania nowych szczytów stanowi motor ludzkiego wysiłku. Ileż to razy mówimy o wypalonych sportowcach. Byli już mistrzami i pomimo dużych pieniedzy nie czują motywacji do walki. Oto propozycje nagród:
- publiczne pogratulowanie
- ogłoszenie zwycięstwa jak na ringu bokserskim z wysokim uniessieniem do góry ręki zwycięzcy
- zwolnienie z obowiązku (na przykład słanie łóżka)
- przedłużenie przyjemności (na przykład dłuższa kąpiel w wodzie - morze, jezioro)
- owoc
- słodycz (nie polecamy)
- znaleziony oryginalny patyk, kamyk
Pamoiętajmy, żeby każdego uhonorować, oczywiście stopniując nagrody w zależności od zajętego miejsca.

Zaprzyjaźnijmy sie przez zabawę

Włączmy do zabawy sąsiadów, osoby spotkane na placu zabaw, wakacjach. Nie odtrącajmy nikogo, ani tych którzy byli niegrzeczni, ani tych których nie znamy. Przez zabawę mamy szansę nauczyć uczciowści, szlachetności, że są wartości większe niż zwycięstwo. Przez zabawę mamy szansę uworzyć więzy z naszymi najbliższymi, zmienić wrogów w przyjaciół.

Dyscypliny

Stanie na jednej nodze na czas

Wszyscy na komendę stają na jednej nodze, drugą opierając na kolanie. Wygrywa ten kto najdłużej wytrzyma stojąc na jednej nodze.
Zamiast "startu wspólnego", możemy każdemu zawodnikowi mierzyć czas indywidualnie. Zabawa jest wówczas mniej emocjonujĄca, ma jednak tę zaletę, że możemy stosując określony przelicznik (dzieląc uzyskany czas przez wiek) zniwelować różnice w wieku między zawodnikami. Złotym środkiem jest zorganizowanie dwóch lub więcej serii konurencji, tak by każdy miał szansę wygrać....
By zabawa nie przeciągała się nadto, możemy też ustalić, że stoimy nie dłużej niż 1 minutę. Każdy kto uzyska taki czas jest automatycznie zwycięzcą.

Skok w dal

To prawdziwa olimpijska dyscyplina. Wybieramy miejsce z dużą ilością przestrzeni na rozbieg (30 metrów) i możliwością miękkiego lądowania. Należy pamiętać by nie uprawiać jej na betonie, asfalcie czy kostce. Trawa, piasek, są idealne.
Rysujemy linię oznaczającą punkt skoku. Każdy zawodnik rozpędza się, następnie przed oznaczoną linią wyskakuje i frunie jak najdalej. Otrzymamy wynik to rezultat między miescem lądowania a punktem skoku. Jeżeli ktoś wyskakując dotknie lub przzekroczy punkt skoku to jego skok jest automatycznie nieważny - długośc skoku - zero metrów.
Odlgłości najlepiej mierzyć stopkami skaczących. Gdyby wyniki dalej były bardzo oddalone od siebie to wynik można podzielić przez współczynnik związany z wiekiem skaczącego.
Dobrze jest przeprowadzić sesję trningową, by każdy zawodnik miał szansę zaznajomić się z areną. W sesji konkursu olimpijskiego proponujemy około 3 kolejek, tak by każdy zawodnik miał szanśe się porawić. Wynik zawodnika to suma odległości ze wszystkich kolejek lub najlepszy (najdłuższy) skok z dowolnej kolejki.
Możemy z powyższje konkurencji zrobić nawet trzy konkurencje nakazując z której nogi ma być wykonywany skok:
- lewej
- prawej
- obónóź

Skok z miejsca

Zabawa identyczna jak poprzednio, z tym, że skaczemy z miejsca - bez rozbiegu.

Trójskok

Zabawa identyczna jak dwie poprzednie - z tym, że zawodnik wykonuje trzy skoki za jednym podejściem i mierzymy długość między punktem skoku a miejscem lądowania po ostatnim skoku.

Skok wzwyż

Rozciągamy sznurek między dwoma drzewami, palikami, krzakami. Raczej nie zalecamy by sznurek był trzymany przez dwie osoby z uwagi na możliwości nadużyć. Następnie na sznurku kładziemy liść. Jego strącenie oznacza, że zawodnik skacząc dotknął "poprzeczki" i prób jest niezaliczona.
Skoki proponuję zacząć od bardzo niskich wyskości (10 centymetrów), tak by pierwsze wysokości mieli szansę przeskoczyć wszyscy. Jeśli nie mamy metrówki, to morzemy mierzyć wysokość liczbą wielokrotności naszej dłoni, bądź też każdy zawodnik może mierzyć sam wyskość liczbą wielokrotności własnej dłoni. Daje to wyrównanie szans w kotekście wieku (wzrostu).
Dobrze jest też, by tak jak to jest na prawdziwych zawodach, każdy zawodnik miał 3 próby na każdej wyskości. Możemy też zezwolić (choć szczególnie pierwsza możliwośc psuje zabawę) na możliwość opuszczenia poszczególnych wyskości, cz też przeniesienia pozostałych prób na danej wysokości na wyższą wysokość.

Sprint

Sprint na jednej nodze

Rzut patykiem


PoprzednieDo góry, menu nadrzędne, lista zadańNastępne
PoprzednieLista wszystkich tematówNastępne


Nie znalazłeś szukanej treści?
Poszperaj w serwisie cauchy.pl lub w sieci.
Google
 
 

Newsletter

Tak, chcę otrzymywać bezpłatny newsletter:

Imię:

Email:

 
 
Tabliczka mnożenia - tapeta
 
(C) 2010 Szkoła Myślenia im. A. L. Cauchy        Napisz Napisz        Praca     Reklama
   korepetycje z języka polskiego